Rozdział 8

Gdy tylko poczułam dłoń na moim ramieniu od razu się odsunęłam. Przetarłam oczy dłońmi,żeby pozbyć się łez. Materiał ciepłej,dużej bluzy spoczął na moich ramionach. Zapach który dostał się do mojego nosa był zapachem Niall'a. Odetchnęłam głeboko i podniosłam się powoli na drżących nogach. Długo na nich nie ustałam. Zakręciło mi się w głowie i ostatnie co pamiętam to głos Niall'a wołający mnie.

Obudziłam się w obcym,ale znajomym otoczeniu. Obcym-bo to nie mój pokój.
Znajomym-bo już tu byłam.
Sypialnia Niall'a.
Chciałam tu wrócić,ale nie w takiej sytuacji.
Ten przeklęty klub.
Niall mi pomógł?
Ale..co on tam robił?
Przeszły mnie ciarki i skuliłam sie pod kołdrą. Usłyszałam otwierane drzwi i powolne kroki. Ktoś zbliżył się do łóżka,kompletnie zesztywniałam.
-Del?-głos Niall'a sprawił,że sie uspokoiłam. To tylko Niall,spokojnie.
Powoli odkryłam głowę i spojrzałam na blondyna. Patrzył na mnie uważnie,miał lekko podkrążone oczy.
Niall kucnął przy łóżku.
-S...spałeś?-bąknęłam. Wyglądał jakby zarwał noc.
-Troche-uśmiechnął sie krzywo.
Powoli usiadłam,trzymając się kołdry kurczowo. Ciągle myślałam nad tym jakim cudem znalazł się w tym samym klubie. Czy on mnie...
-Siedziałem w zaułku przy klubie z chłopakami. Nie śledziłem cie-czy on czyta mi w myślach? Skubany...
-Gdy zobaczyłem jak wchodzisz do klubu,wolałem mieć cie na oku.
-Dziękuję-szepnęłam wgapiając się w swoje dłonie i bawiąc nimi nerwowo. Horan usiadł przy mnie,a ja cholera nie umiałam sie powstrzymać i wtuliłam się w niego. On nie reagował,czułam jedynie na sobie jego spojrzenie.

*Niall*

Martwiłem się o nią. Obserwowałem ją w tym klubie jak siedziała przy barze. Zwróciłem uwage na kolesia ktory ciągle migał mi gdzies obok niej. Nie widziałem twarzy,jebane klubowe światło. Spojrzałem za siebie słysząc jakąś kłótnię,a gdy spojrzałem na bar Del już nie było.
Kurwa mać.
Wstałem i przeczesałem klub wzrokiem. Nigdzie jej nie było. Jest na tyle mała,że mogłaby stać przede mną,a przez te tańczące gówna bym jej nie widział.
Skierowałem się do łazienki-o ile klubowy kibel można tak nazwać. Kątem oka zauważyłem zamykane metalowe drzwi do starej palarni. Ktoś tam jeszcze chodzi?
Przez głowę przebiegła mi myśl i od razu ruszyłem w tamtą stronę zaciskając pięści. Moi "chłopcy" stali przy wejściu. Kazałem im czekać i robić za obstawe. Moje szczeniaczki zawsze się słuchają. Tomlinson patrzył na mnie uważnie. Gnojek jest najstarszy,ale słucha sie mnie tak jak reszta. Kiwnąłem do niego głową i zaraz stali wszyscy obok mnie. Pierwszy wszedłem do palarni. 
Momentalnie sie we mnie zagotowało. Jakiś kurwa frajer dobierał się do Del.
Złapałem gościa za koszulke,odciąnąłem i popchnąłem na równoległą ścianę. Nie obyło się bez powitalnego uderzenia w brzuch. Szczeniaczki od razu wiedziały,że mają się cwaniaczkiem zająć.

Obserwowałem całą noc jak spała. W apartamencie była Sophie. Sprząta tu gdy mnie nie ma. Przebrała Del w moje bokserki i koszulkę. Wiedziałem,że mnie by zamordowała za to,a Soph jest pielęgniarką więc zrobi to delikatniej.
Rano na tyle na ile umiałem zrobiłem Del śniadanie. 
Widzicie to? Ja w kuchni,w dodatku nie robiąc żarcia dla siebie. Szczerze to lubię gotować,ale na chuj to komukolwiek wiedzieć? 
Zaniosłem jej wszystko na tacy i postawiłem przy łóżku. Akurat się chyba obudziła. Nic nie mówiła,tak jak sie spodziewałem. 
Ale gdy przy niej usiadłem przytuliła sie do mnie.
Tak nagle,nie wiedziałem jak zareagować. Patrzyłem na nią jak kołek,aż powoli ją objąłem
-Już w porządku,nie bój się-zamknąłem oczy. Sam nie wiem kiedy zasnąłem.

Delilah była inna niż zazwyczaj przez kolejne dni. Sama do mnie dzwoniła,głównie wieczorami gdy zasypiała. Lubiłem to. 
Wyzywała mnie od dupków i debili,wiec wiedziałem,że jest z nią lepiej. Umówiliśmy się na pierwsze lekcje gitary. Przy trzeciej lekcji siedziałem u niej w pokoju.
-Del na miłość Boską palce w jednym progu-obserwowałem jak próbowała ścisnąc te chude paluszki na jednym progu.
-Dociskaj mocniej,bo brzęczy,słyszysz?
-Łatwo Ci mówić z twoimi łapskami-burknęła,a ja jedynie się zaśmiałem.

*Del*

Jęknęłam gdy po pokazaniu Horanowi trzech chwytów których się zauczyłam bolały mnie opuszki.
Niall uniósł moją dłoń
-Boli,co?
-Mhm...-westchnęłam. Niall ucałował moje opuszki. Czułam,że lekko się rumienię i przygryzłam warge nerwowo.
Niall spojrzał na mnie i po chwili nasze twarze dzieliły milimetry.
-Nie przygryzaj wargi bo nie moge sie skupić-wychrypiał cicho przy moich ustach.
'Cholera pocałuj mnie!' Wręcz wszystko we mnie to krzyczało.
Niall kolejny raz chyba czytał mi w myślach.
Zamknęłam oczy i odpłynęłam przy pocałunku. Moje serce wariowało,a gdy on położyl dłoń na moim udzie lekko się wzdrygnęłam. 
Odsunął się.
Nie! Wracaj!
Zachciało mi sie ryczeć. Del Ty cipo,zjebałaś to jak zwykle.
Niall zaśmiał sie cicho chyba widząc desperacje w moich oczach. Zadrżałam gdy założył mi kosmyk włosów za ucho i spojrzał w oczy.
-Nareszcie księżniczko-puścił mi oczko i uśmiechnął się tak...o kurwa.
Del,właśnie się idiotko zakochałaś.

To najdłuższy rozdział jak do tej pory. Często pojawiają się nowe rozdziały bo długo mnie nie było. 
Mam wenę i mam powera.
I mam nadzieję,że Wam się podoba-liczę na komentarze które serio motywują do pisania i poprawiania stylu.
Buzi! x

Rozdział 7

Szarpałam się na tyle,na ile pozwalały mi moje wątłe ramiona,małe ciałko i promile we kwi. Napastnik-bo chyba mogę go tak nazwać-zaciągnął mnie do najbardziej obskórnego fragmentu klubu. Nie było tu nikogo. Za to ściana była obdrapana z farby,a na ziemi leżało pełno niedopałków papierosów i czegoś wyglądającego na niedopałki skrętów. Ściany jak wspomniałam obdrapane,ale można było się na nich doszukać zapisanych markerem wyzwisk,haseł i -oh jak romantycznie-wyznań miłosnych.
Ktoś,kogo twarzy nadal nie było mi dane zobaczyć przyparł mnie przodem do ściany. Zdecydowanie był to facet z dwa razy wyższy ode mnie i tak z 10 razy szerszy i pierdyliard razy silniejszy.
Zajebiście.
Myślałam nad ucieczką,jak mu się wywinąć. Tylko był malutki problem-przez strach byłam wręcz sparaliżowana,a on akurat naparł na mnie całym cielskiem i przygwoździł do ściany.
-Zabawimy sie ślicznoko. I żadnych sztuczek-chrypiał ohydnie przy moim uchu. Z obrzydzenia myślałam że rzygnę,a ze strachu zemdleję. Poczułam jak do pleców przyciska mi...kurwa jego pierdolona mać pistolet.
W tym momencie przez moją głowę zaczęło przelatywać pełno myśli. Wiem co będzie dalej i nie moge nic zrobić.
Facet swoimi obleśnymi łapskami przejechał po mojej talii. Wzdrygnęłam się gdy poczułam,jak jedną wsunął pod moją sukienkę i skierował ją na moje krocze. Łzy zbierały się w moich oczach,już szczerze wolę,żeby mnie zastrzelił.
Dłońmi odepchnęłam jego ręce i odruchowo zacisnęłam uda. Momentalnie facet obrocił moją twarz i otrzymałam od niego siarczysty cios w policzek. Moja twarz znów spoczęła na ścianie. Zacisnęłam szczękę żeby uciszyć łkanie. Usłyszałam szczęk sprzączki od paska.
Czułam jak umieram.
Napastnik szybko zdarł mi majtki. Poczułam jego dłoń na moim pośladku i zacisnęłam powieki.
Nie tak miał wyglądać mój pierwszy raz.
Gdy był już bardzo blisko,nagle poczułam ulge od nacisku. Nikt mnie juz nie dociskał do ściany. Upadłam na ziemie nie mogąc ustać na drżących nogach. Cała niekontrolowanie drżałam,przez łzy praktycznie nic nie widziałam. Słyszałam jedynie muzykę z klubu i pojękiwania napastnika jakby go...bili. 
Następnym dźwiękiem który dobiegł do moich uszu był cichy,zachrypnięty głos:
-Zabieram Cię stąd księżniczko

Rozdział 6

Zaraz po mojej lewej na zajebistym fotelu w nowiutkim czarnym obiciu,z podgrzewanym siedzeniem,regulowanym zagłówkiem...o czym to ja? No tak. Del. Siedziała obok mnie i patrzyła przez szybę. W głośnikach leciała juz piosenka w spokojniejszym rytmie,a ja starałem sie wysilić mózgownicę i sie odezwać. 
Horan rusz łbem z tymi zajebistymi włosami i coś wymyśl. Pierwszy raz nie wiedziałem co powiedziec wiec siedziałem cicho.

***

**Del**

Opadłam na łóżko w moim pokoju. Średnio czuję że jest mój,bo jeszcze go na takiego nie zrobiłam. Ale przynajmniej mam swoje miejsce.
Gitare odstawiłam w kąt opartą o ścianę. Już to widzę jak na niej gram. Potrzebowałabym kopa,ale sama go sobie nie dam.
Zamknęłam oczy i zaczęłam sie zastanawiać nad sytuacją sprzed zaledwie kilkunastu minut.
Jechałam autem z Niall'em w wyjątkowym spokoju. Zero docinek,zero podrywów...i praktycznie zero mowy. 
Horan jest dziwny,troche mnie przeraża. Ale jest też serio przystojny. Nie powinien mi sie podobać. Delilah. Nie.
To nie jest facet dla ciebie. A nawet jeśli to przecież jesteś dla niego na pewno tylko kolejną do zaliczenia.
Telefon zawibrował w mojej kieszeni. Odebrałam nie spoglądając na ekran. Zanim wydusiłam z siebie słowo odezwał się głos po drugiej stronie:

-Cześć gitarzystko-usłyszałam cichy,zachrypnięty głos Horana. Przeszły mnie dreszcze,o cholera tylko nie to.

- Mam dla Ciebie propozycję nie do odrzucenia-mruczy. Przytaknęłam,a on kontynuował.
- Więc moge ci załatwić lekcje gry na gitarze. Słyszałem że koleś jest świetny i przystojny -zaśmiałam sie,a on ciągnął-nie przerywaj mi mała-tym razem on sie zaśmiał.
-Dekoncentrujesz mnie...wracając. Facet da Ci jedną lekcje w tygodniu.
-Serio?-usiadłam-ile chce za lekcje?
-O to sie nie martw ślicznotko,ja to załatwie. Znam tego gościa.
-Okay...a co chcesz w zamian?-podeszłam do szklanej ściany i zobaczyłam,że on stoi przy swojej. Milczał chwilę gdy patrzyliśmy sie na siebie. 
- W tej kwestii się jeszcze dogadamy-wyraźnie widziałam że sie uśmiechnął.
- Pomyślę-bąknęłam i rozłączyłam sie. 
Dobrze wiem,że teraz za szybko Niall nie odpuści.

Przez dwa dni nie dałam Horanowi odpowiedzi w sprawie lekcji. Nie wiedziałam do końca na co się tak na prawdę zgodzę. Nigdy nie można być pewnym co on kombinuje. Chcąc sie rozluźnić poszłam do pubu. Może poznam ludzi,napiję sie i potańczę.
Ubrałam sukienkę,trampki i wyszłam. Nie lubie sie stroić,nie widze w tym sensu. Po co sie stroić skoro i tak nie mam dla kogo. Chcę się tylko napić!

***

Siedziałam przy barze i piłam piwo. Wiem,dama ze mnie. Po trzecim piwie zachciało mi się siusiu. Kible w pubach są ohydne,ale jak mus to mus. Nie będę sikać w krzakach. Ruszyłam przez tłum. Nagle poczułam jak ktoś mocno złapał mnie za nadgarsteki zaczął ciągnąć w nieznanym mi kierunku. Próbowałam się wyrwać...bezskutecznie.

Rozdział 5

Horan był poza zasięgiem mojego wzroku i słuchu przez pare tygodni. Wychodziłoby na to, że może odpuścił...oby. 
Koszmary ustawały,też powoli odpuszczałam. Stwierdziłam,że czas na jakieś zmiany. Zamieszkałam w Londynie,w mieście pełnym perspektyw i możliwości,więc czas sie rozwijać.
Ze słuchawkami na uszach ruszyłam przez ruchliwe ulice miasta,mijając ogromne budynki i wieżowce. Zatrzymałam się przed jednym z budynków w centrum. Jest tu pełno sklepów różnych kategorii. A tutaj jest mój punkt zwrotny.

*Niall*

Siedziałem w moim sklepie, kolejna pierdolona dostawa w tym tygodniu.
Tak, mam sklep. Muzyczny dokładniej. Siedzę w tym biznesie od paru lat,wybiłem się na rynku i mam podobno najlepszy salon w mieście. Ma się szacunek. 
Ten pomysł przyszedł mi nagle, gram na kilku instrumentach, więc stwierdziłem-czemu nie.
Usłyszałem zamykane drzwi na sklepie,więc wyostrzyłem słuch. Na sklepie był jeszcze Joe,zaufany pracownik. Gdy słyszałem jego głos,a nie klienta wyszedłem na sklep. Jest jakimś pieprzonym schizofrenikiem i gada do siebie? Nacisnalem guzik przy kasie,którym włączam cichy dźwięk w głośnikach sklepowych. W ten sposob,kiedy potrzebuje przywołania moich murzynów ułatwiam sobie życie i oszczędzam gardło.
Joe prawilnie pojawił się przy ladzie w kilka sekund. Czasem zastanawiam sie,czy nie przywiesic przy ladzie znaczka z jego zdjęciem i dopiską "przybiegam w 2 sekundy,a Ty?". Suche,bardzo. Ale prawdziwe.
Dowiedziałem sie o kliencie...raczej klientce i poszedłem do niej.
Mała,szczupła,nieźle ubrana i z dobrym tyłkiem istotka stała przodem do ściany z podwieszonymi gitarami akustycznymi. 
-Początkująca? - mruknąłem,starałem sie być miły. Zawsze staram sie uniknąć kontaktu z klientami bo mnie wkuwiają. Przychodzą kurwa i nie wiedzą czego chcą. Teraz z racji że to laska,stwierdziłem że sie sprawdzę. Dziewczyna spojrzała na mnie ponad ramieniem,a ja kurwa sie prawie zesrałem
-Delilah Rain,no proszę- roześmiałem się. Spanikowana patrzyła na mnie,co mnie rozbawiło.
-C...co ty tu robisz?-zaczęła dukać.
-Śledzę cie księżniczko-zaśmiałem sie-mozna powiedziec ze pracuje. A Ty szukasz gitary,right?
-Tsa-mruknela-dasz radę spiąć tyłek i mi jakąś polecić?
Uu znowu lecimy zadziornie. 
-Strzelam i jestem w 100% pewien,że dopiero zaczynasz. Więc nie czas na akustyki,idziemy na klasyki-zaprowadziłem ją w inną część sklepu,gdzie były gitary klasyczne.
-Mają nylonowe struny-spojrzałem na nią. Miała dziwną minę. Jest totalnym laikiem. Roześmiałem sie i kontynuowałem.
-W sensie miękkie,takie żyłki. Palce mniej bolą i łatwiej docisnąć palce w chwytach-chwyciłem jedną z gitar i pokazałem jej struny. Słuchała mnie. Kurwa,czułem sie jak nauczyciel,dawno klient mnie tak uważnie nie słuchał. Może dlatego,że dawno z żadnym nie gadałem. Pokazałem jej różnicę strun w klasykach i akustykach,różnicę brzmienia i wyglądu. Gadałem na luzie,chociaż troche rozpraszały mnie jej duże oczy. Patrzyła na mnie z ciekawością i chyba z...zaskoczeniem? Uznaniem? Nie wiem,ale czułem się świetnie. 
Poleciłem jej gitarę,ktorą sam mam w domu. Del jest niezwykła,nie dam jej przeciez zadnego shitu. W gratisie dostała ode mnie kostkę do gry i stroik. Od razu pokazałem jej jak sie go używa. Joe nabił jej paragon,ja nabiłem na moją kartę rabat. 
-Przyszłaś tu sama?-zapytałem,chowając jej gitare do pokrowca.Gdy potwierdziła,od razu brnąłem dalej.
-To daleko od twojego mieszkania. Podwioze Cie,z gitarą tak będzie Ci wygodniej-zerknąłem na nią. Długo nic nie odpowiadała,widziałem jak bije sie sama ze sobą. 
-Dobra,ale tylko do domu-powiedziała w koncu. Uniosłem dłonie do gory ze smiechem,wzialem jej gitare i poszlismy do mojego cudeńka na parkingu za sklepem. Gdy odpaliłem silnik,w głośnikach odezwała sie piosenka mojego ulubionego zespołu. Green Day,to jest to. Uwielbiam rock,to jest to co kocham. Rock,stary,nowy,hard,lub spokojny. Absolutnie każdy. Del roześmiała się,na słowa American Idiot
-To normalne,że będąc z Ameryki,podoba mi sie ta piosenka?-śmieje sie.
-Chyba nie-usmiechnalem sie,o dziwo szczerze-Nie znasz Green Day?-zdziwilem sie. Jak mozna ich nie znac,no cholera.
-Znam,ale nie słucham ich. Kilka piosenek lubie...-bąknęła. Chociaż tyle.
-Zrobie ci kiedyś małe muzyczne rekolekcje z dobrych zespołów-zerknąłem na nią. Zgodziła sie,o cholera. Horans Goal Bitch!

Rozdział 4

Wróciłam wieczorem do mieszkania. Moja mama,jak i rodzicielka Daisy myślały że grzecznie spałyśmy u jej przyjaciółki Cat.
Oh jakże bardzo sie myliły.
Bez zbędnych ceregieli poszłam spać. Po paru godzinach obudziło mnie pikanie.jebanego.telefonu.
Skoro sie obudzilam,postanowilam sprawdzic co za dureń pisze do mnie smsy o 12 w nocy.

Od: Numer Nieznany

Hej księżniczko,jak tam główka? N.

Jasne,spisał sobie moj numer. Skubany.
Zapisalam sobie jego numer.

Do: Dupek Horan

Daj mi spać człowieku!

Wyciszylam telefon i zasnelam.
Przez kolejne dni pisał do mnie sporadycznie. Jakoś sie powoli z nim tak dogadywałam.
Co nie zmieniało faktu ze jego chamskie i płytkie teksty byly wkurwiające.
Pewnego uporczywie gorącego dnia pod wieczor,gdy to cholerne slonce nareszcie zachodziło wybrałam sie na miasto.
Kupilam kilka pudelek lodow,bo zapasy dzisiaj poszly w niepamięć przez 30 kresek na termomentrze.

Wracając do domu paliłam. Przez sluchawki w uszach dochodzily do mnie ukochane dzwięki Arctic Monkeys. Przeszlam obok zaułka w ktorym pierwszy raz spotkalam blondyna i jego gang. Spojrzalam w tamta strone idąc. Zamarłam,zatrzymalam sie w miejscu i wyjelam sluchawki z uszu. W zaułku widziałam jak mięśniaki biją jakiegos chłopaka,i ciagna gdzies dziewczyne. Wśrod gangu zauwazylam znajomą blond czuprynę.
Po chwili ogarnelam moje sparalizowane ze strachu cialo i rozejzalam sie. Puscilam torby z zakupami i podbieglam do dwoch umiesnionych policjantow wsiadajacych do auta pare metrow dalej.
Nie lubiłam tej natarczywosci Nialla,ale mimo to cos mnie do niego pociągało. Jednak musialam zawołać pomoc.
Bo kurwa oni chcieli ją zgwałcić.

***

Nie wiem czy ten kutas uciekł,czy go wypuscili...gówno mnie to obchodzi,ale ciagle dostawalam smsy. Na ktore oczywiscie nie odpisywałam. Nie chciałam miec z nim nic wspolnego.
Ja pierdole jak on mogl chciec zgwalcic jakąś dziewczyne?!
Nie chce miec styczności z takim człowiekiem.
Ale cholera,śni mi sie co noc.
Raz w miłych i dobrych scenariuszach,a raz w okropnych. Raz budzę sie szczęśliwa,a raz zalana łzami.
Jeśli go spotkam jeszcze raz to przysiegam ze dostanie ode mnie dwa siarczyste policzki (lub kopa w jaja).
1) za tamtą dziewczynę
2) za moje sny

Rozdział 3

Obudziłam się z potwornym bólem głowy. Ledwo mogłam się ruszyć z bólu i otworzyć oczy. Gdy nareszcie zebrałam siły i usiadłam zorientowałam się że jestem w obcym pokoju.

 Pomieszczenie było duże, ale na pewno nie przestronne. 

Pod ścianą na stojakach stało kilka gitar, w kącie ustawiono duży wzmacniacz i jakiś metalowy kosz z kablami. Na ścianach było pełno plakatów rockowych zespołów. Przy dużym (i musze przyznać bardzo wygodnym) łóżku stała szafka nocna, a naprzeciw łóżka znajdowały się drzwi. Po lewej stronie było wyjście na balkon. Z kolei po prawej było wielkie  biurko i dwa wysokie stojaki z płytami. Cały pokój był dość mroczny, ale mimo to chciałam w nim siedzieć jak najdłużej. Jedyny problem tkwił w tym, że nie wiedziałam czyj to pokój i jak się tu znalazłam.

Zaczęłam intensywnie myśleć i próbować sobie przypomnieć imprezę. Ból głowy stanowczo mi nie pomagał.

Impreza…Niall…alkohol…koka i…Niall! Bingo!

Gdy doszłam do wniosku że muszę być u niego wygrzebałam się z kołdry i stanęłam na wypanelowanej podłodze. Od razu przeszedł mnie dreszcz. Cholera, jak tu zimno! Wyszłam po cichu z pokoju i zaczęłam wręcz na palcach iść przez korytarz. Gdy nareszcie dojrzałam drzwi, przed moimi oczami z nikąd wyrósł Niall. Zajebiście.

- Już księżniczka wychodzi?- wypalił z tym swoim cwaniackim uśmieszkiem.

-Tak, wychodzi -warknęłam- co ja tu w ogóle robię?

Ten dupek nawet nie uraczył mnie odpowiedzią tylko chwycił mój nadgarstek i zaprowadził mnie do kuchni.

-A więc upiłaś się i naćpałaś. Żebyś nie zrobiła nic głupiego zabrałem cie stamtąd. Nie musisz dziękować-zaśmiał się.

-To dobrze, bo nawet nie miałam takiego zamiaru – uśmiechnęłam się sarkastycznie – Dlaczego nagle zachciało ci się ratować mi życie?

Horan się roześmiał. Czy on może przestać się ze mnie śmiać?

-Księżniczki się ratuje skarbie- puścił mi oczko i wyjął piwo z lodówki. Gdy je zobaczyłam, od razu mocniej rozbolała mnie głowa. Chyba to zauważył bo pod nosem na blacie położył mi opakowanie tabletek i butelkę wody. Okay, trochę mi tu nieswojo. Chcę do domu.

Gdy chciałam się dowiedzieć gdzie jest Daisy on odpowiadał mi wymijająco. W dodatku nie chciał mnie odwieźć do domu.

-Masz coś zjeść i się zdrzemnąć- powtarzał srogo.

-Tak mamusiu –warknęłam zirytowana i usiadłam przy stole. I tak nie miałam zamiaru niczego tknąć.

Po 10 minutach zmieniłam zdanie. Boże jak coś zaczęło pięknie pachnieć. Mój żołądek zaczął się niemiłosiernie upominać o jedzenie. Trzymałam się za brzuch i próbowałam jakoś uciszyć frustrujące burczenie-nieskutecznie. Niall postawił talerz z omletem ze szczypiorkiem i grzybami oraz herbatę na podkładce przede mną. Jeśli to smakuje tak samo jak pachnie to zatrudniam go jako moją gosposie, serio.

Chwilę zmagałam się sama ze sobą, ale byłam zbyt głodna żeby się opierać. Zjadłam kawałeczek i wręcz się rozpłynęłam. Cholera.

Facet…Niall Horan który wygląda jakby mógł zabić gołymi rękoma. Który ma seksowne tatuaże i perfekcyjnie wyrzeźbione ciało… który (wnioskując po gitarach w pokoju) gra na gitarze stawia mi pod nosem tak perfekcyjnego omleta. O mój Boże ja chyba umarłam.

Nie wiem czemu ale coraz bardziej podoba mi się perspektywa pozostania w jego domu.

A więc dawno nie było rozdziału za co ogromnie przepraszam. 

Trzecia gimnazjum to wiele obowiązków i wyrzeczeń oraz ogrom nauki. Co się przekłada na praktycznie zero wolnego czasu.

W dodatku mój laptop odmówił posłuszeństwa na jakiś czas.

Już jest okay,ale niestety nie obiecuję że szybko pojawi się kolejny rozdział.

A jeśli chodzi o święta to życzę Wam kochani dużo słodyczy!

Wiele uśmiechu i radości...nigdy nie wiem jak składać życzenia na wielkanoc wybaczcie ;)

Jeśli podobał Wam się rozdział zapraszam do komentowania bo to daje powera :D

Rozdział 2

Minął tydzień od tamtego dziwnego wieczoru. Nadal codziennie wieczorem zastanawiałam się kim byli ci chłopacy. Jednak wiedziałam, że szybko nie poznam prawdy. Mama od paru dni miała zaplanowaną kolację z jej przyjaciółką, panią Ellen Charms oraz jej córką Daisy. Po przygotowaniu całej kolacji obydwie szybko podążyłyśmy do swoich pokoi aby się przebrać. Mama ubrała czerwoną sukienkę oraz wysokie, czarne szpilki, a ja w czarną, obcisłą spódniczkę i kremową koszulę, a na nogi włożyłam niskie czarne conversy. Wybiła godzina 19, kiedy rozległ się dzwonek do drzwi.Mama otworzyła naszym gościom, a ja czekałam na wszystkich w salonie. Pani Ellen uścisnęła moją rękę. Z tego co zdążyła mi o sobie powiedzieć wywnioskowałam,że jest energiczną,spontaniczną i rozrywkową kobietą jak moja mama. To wyjaśniałoby dlaczego są przyjaciółkami. Daisy to ładna szatynka która przytuliła mnie na powitanie. Od razu nawiązałyśmy ze sobą kontakt i wiedziałam, że nasza znajomość nie zakończy się na tym wieczorze. Mama po 15 minutach podała nam talerze z pyszną kolacją. Podczas jedzenia każda z nas miała coś do powiedzenia , dostawałam mnóstwo pytań o tym gdzie się wybieram do szkoły, jaką lubię muzykę i inne takie. Po tym jak razem z Daisy odniosłyśmy talerze do kuchni zaczęła rozmowę na temat jednej imprezy u jej znajomej, która zaczyna się dzisiaj o 20.
- To jak Del,idziemy na tą imprezę ? Moja znajoma ma na imię Kate,jest w porządku. Będzie tam pełno osób i przynajmniej poznasz kogoś nowego. No chodź,będzie fajnie – mówiła głosem pełnym ekscytacji.
Średnio chciałam gdzieś iść. Ale fakt,że nie mam tutaj żadnych znajomych przerażał mnie,więc się zgodziłam
Oznajmiłyśmy naszym rodzicielkom że wychodzimy do znajomych. 
Gdy dotarłyśmy na imprezę w wielkiej willi od razu przy wejściu otrzymałyśmy dwa drinki. Nie minęło nawet 5 minut, a już jakiś wysoki brunet porwał mnie na parkiet. Podczas tańca zauważyłam stojącego pod ścianą znanego mi już blondyna. To był Niall. Jego wzrok skierowany był na mnie i na mojego partnera. Po skończonej piosence szybko odnalazłam Daisy.
- Znasz go ? – wskazałam skinieniem głowy na blondyna.
- Kojarzę go z opowiadań innych oraz z widzenia. To Niall Horan, bardzo niebezpieczny facet, i podobno niezły flirciarz, ale trzeba przyznać, że jest przystojny. A ty go znasz ?
- Nie, nie znam. Tak tylko pytam.- odparłam zmieszanym głosem.
- Idę do łazienki. Idziesz ze mną ?
Skinęłam głową.
Kierowałyśmy się na koniec długiego korytarza. Gdy nagle poczułam jak ktoś obejmuje ręką moją talię. Obróciłam się, spojrzałam w górę i zobaczyłam Nialla.
Moje serce przyspieszyło na jego widok. 
-No hej księżniczko. - powiedział zadziornie chłopak
- Cześć. - odpowiedziałam.
- Wyglądasz tak podniecająco kiedy się boisz.- odparł z lekkim uśmieszkiem na twarzy
- Możesz mnie puścić ? -warknęłam na niego
- Nie, bo wtedy mi uciekniesz. - odparł cichym głosem muskając moje ucho.
Usłyszałam nagle głośne trzaśnięcie drzwi,to była Daisy.
- Del, gdzie ty się podziewasz ? - krzyknęła na mnie
- Ehmm, już idę moment! -odparłam wzburzonym głosem 
- Już, już, ja tylko chciałem coś o coś zapytać– wtrącił się Niall 
- Chodź Del po drinka, zabawimy się troszkę –  Daisy pociągnęła mnie za rękę i poszłyśmy do salonu
 Poszłyśmy tańczyć.
- Nadszedł czas na kolejkę – krzyknął pewien chłopak
Podeszłam razem z Daisy do niego i przechyliłyśmy kieliszki. Następnie chłopacy wyciągnęli torebeczkę z białym proszkiem, to była koka. Zwinęli w rulonik banknoty i zaczęli wciągać nosem. Daisy wzięła do ręki dwa banknoty od jednego chłopaka i wciągnęłyśmy po kresce. Był to mój pierwszy raz,więc zakręciło mi się w głowie i zaczęłam kichać. Straciłam Daisy z oczu. Poszłam na parkiet, zaczęłam lekko kołysać swoimi biodrami, a kiedy puścili mój ulubiony kawałek zaczęłam energicznie tańczyć. Dołączyło do mnie wielu chłopaków. Każdy mnie obejmował i składał na mojej szyi pocałunki. Nagle ktoś chwycił mnie i przerzucił przez swoje ramiona, ja byłam zbyt osłabiona, aby protestować. Spojrzałam lekko  uchylonym okiem na osobę która mnie udźwignęła. Zdążyłam tylko zauważyć,że to był Niall. Nawet nie wiem kiedy usnęłam w jego ramionach. 

Rozdział 1

Londyn to niesamowite miasto. Mieszkam z moją mamą w jednym z apartamentów w dzielnicy Westminster. Pokoje są przestrzenne i bogato wyposażone a , ja mam nawet wyjście na balkon. Wow . Złożyłam już papiery do mojego nowego liceum do klasy dziennikarskiej i mam 15 minut drogi metrem. Niedaleko mam do Starbucksa oraz do McDonalds’a. To jest raj, serio… raj na ziemi.

***

-Del wychodzę do pracy, będę około 17, kocham cię ! – krzyknęła do mnie mama stojąca przy wyjściu.
- Okej, pa, ja ciebie też kocham ! – powiedziałam zbliżając się do niej, aby zakluczyć drzwi. W sumie to nie miałam żadnych planów na dzisiaj. Poszłam ogarnąć się do łazienki, nałożyłam makijaż i włożyłam na siebie wąskie, jasne jeansy, luźną czarny t-shirt i czarne vansy. Pogoda była zaskakująco słoneczna, nałożyłam na nos swoje aviatorki i wyszłam, z postanowieniem pójścia do Starbucksa. Na miejscu zamówiłam muffina oraz kawę o smaku białej czekolady z mlekiem i bitą śmietaną. Kiedy skończyłam jeść i pić postanowiłam rozejrzeć się po galeriach handlowych w tym dużym mieście. Po przejściu w jednej z galerii kupiłam sobie jeansowe shorty oraz białe conversy. Odwiedziłam również KFC, aby uspokoić swój głodny żołądek. Wróciłam do domu po godzinie 17, mama już wróciła z pracy, opowiedziała mi o swoim zapracowanym dniu, a ja o swoim.

***

-Del chodź na chwilę ! – Zawołała mama. Wstałam z łóżka, schowałam swojego iPhona do kieszeni rurek i podążyłam w stronę salonu.
-Tak ? Co chciałaś ? – zapytałam znudzonym głosem
-Jestem głodna, pomyślałam, że może poszłabyś do Maca po coś do jedzenia? – zapytała mnie z proszącym wzrokiem i szerokim uśmiechem.
- Dobrze pójdę. Co byś chciała ? – spytałam
- Weź to co uznasz za dobre. Dziękuje ci-podała mi banknot o wartości 50 dolców. Ubrałam vansy, nałożyłam na siebie czarną ramoneskę i wyszłam, była już godzina 21. Szłam pewnym krokiem, po czym kupiłam to co trzeba w Macu i zawróciłam w kierunku apartamentu. Mogłam równie dobrze jechać autobusem albo metrem, ale wolałam się przejść. Ujrzałam na swojej drodze stare kamienice, miedzy jedną z nic a drugą było dość szerokie przejście co było dla mnie skrótem w drodze powrotnej. Wyciągnęłam z kieszeni kurtki papierosa, odpaliłam go i zaciągnęłam się. Zauważyłam przed sobą pięciu chłopaków ubranych całych na czarno.
-Hej ślicznotko ! Jest późno, nie powinnaś spać ? – krzyknął jeden z nich
- Taka młoda, a już papierosy ?! Mama by się ucieszyła. – odparł blondyn. Jednak ja ich olałam i szłam przed siebie gdy nagle ciemnooki chłopak szarpnął mnie za ramię i wszyscy otoczyli mnie z każdej strony.
-Skacze z radości. –parsknęłam sama do siebie pod nosem
- Uuuuu, zadziorna – spojrzeli na siebie i zaczęli się śmiać.
-Możesz mnie puścić ? –wrzasnęłam wkurzona.
-Jakie słodkie usteczka ,w sam raz do wylizania nam kutasów. To kto pierwszy ? – Powiedział jeden z nich i znowu wybuchneli śmiechem. Jeden z nich podszedł do mnie, miał naprawdę ciemne oczy jakby całe czarne. Przycisnął mnie do muru.
-Ja będę pierwszy dzisiaj. Zabawimy się piękniutka. –Odparł pewnym, szyderczym głosem. Byłam przerażona. Nagle jeden z nich podszedł bliżej mnie i tego chłopaka.
-Nie Zayn, spadaj na górę z ekipą, dzisiaj ja chce się zabawić.-Odparł, a wszyscy poszli po schodach wchodząc do jakiegoś pomieszczenia. Ja pierdole… nie no zostałam sama z nim. Wow. Kilka dni w Londynie i zostanę zgwałcona.Super.
-No dobra księżniczko, nie bój się tylko skacz z radości. Nie zrobię ci krzywdy. Jak masz na imię ?– Mruknął do mnie.
- Del.  – odpowiedziałam przerażonym głosem, jednak starałam się tego przed nim nie pokazywać.
-A ja jestem Niall,zapamiętaj złotko to imię bo będziesz je krzyczeć każdej pierdolonej nocy. Jak coś to serio zrobiłaś mi loda, a teraz znikaj i nie pal tyle. – Zaczął się śmiać i wyciągnął papierosa. Ja spokojnie wracałam już do mamy. Myśli przelatywały tak szybko, miliony na sekundę. Zadawałam sobie pytania. Kto to był ? Dlaczego się na de mną ulitował ? Co to za ludzie ? To ich teren ? To jakiś gang ?

Prolog

Nareszcie nadszedł ten dzień. Czekałam na niego całe 10 miesięcy. Panie i panowie mamy wakacje ! Skończyłam w tym roku 9 klasę co oznacza, że czas na liceum. Mieszkam w Brooklyn razem z dziadkami. Ojciec gdzieś spieprzył gdy byłam mała i zostałam z mamą, która 3 lata temu wyjechała do Londynu, Widuję ją ekstremalnie rzadko, bo dwa razy do roku. Ale teraz to się zmieni. Już za parę dni lecę do mamy na wakacje. Później będę tam chodziła do liceum, odjazd ! Oczywiście przez cały rok szkolny planowałam ten wyjazd, a babcia się nie zgadzała. Starzy ludzie są przewrażliwieni.

***

-Del wnusiu, uważaj na siebie – po raz setny to dzisiaj słyszę od babci. Jesteśmy na lotnisku w Nowym Yorku. Cholernie długo tu jechaliśmy. Tak jak mówiłam, starzy ludzie są przewrażliwieni. Ale nie mój dziadek. On wpiera mnie w decyzji wyjazdu.
- I przywieź jakiegoś chłopaka ! –roześmiał się.
Ugh, ja nie będę mieć chłopaka, kto by chciał takie coś ?! Przeszłam przez bramkę kontrolną, spojrzałam na nich ostatni raz.
- Kocham Was ! – zrobiło mi się smutno. Będę za nimi tęsknić.
- My Ciebie też ! – po tych słowach, ze łzami w oczach poszłam do samolotu. Podróż minęło zaskakująco szybko. Obok mnie siedziała jakaś laska, więc trochę gadałyśmy. W Londynie wysiadłam z samolotu.
- Wielki świecie Delilah Rain nadchodzi ! – powiedziałam do siebie szeptem i poszłam na halę lotniska, gdzie miała czekać mama. Zobaczyłam ją od razu. Stała z karteczką z moim imieniem. Podeszłam do niej ,a ona automatycznie odrzuciła kartkę i mnie przytuliła.
- A o to moja mała Del – westchnęła
- A o to moja zapracowana mama. Audrey Rain, wyglądasz olśniewająco – zaśmiałam się i ruszyłyśmy do jej auta. No to zaczynamy nowe życie. Londynie nadchodzę !

Zwiastun